هر زمان نو می شود دنیا و ما . .
درباره سایت
آخرین مطالب
- خانهای که هیچ شبیه خانه نیست.
- کاش کسی مرا به اندازه سیمور دوست داشت که رهایم میکرد.
- میروی از پیشِ چشم اما زِ خاطر، هیچوقت...
- امید نام دیگر ما بود
- گاه میگویم فغانی بركشم/ باز میبینم صدایم كوته است
- این بود زندگی ؟؟
- یاد ایامی که ماهم روزگاری داشتیم
- کین درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمیشود ...
- وسط چاه به تعبیر خودت فکر نکن . ! . ! . !
امکانات وب
یکی آمد کامنت گذاشت ،به گمانم همین پست قبل بود،
که اگر پیدایش شود از عمق اقیانوس آنوقت غرق شوی و ننویسی چه!؟
در دلم خندیدم و گفتم :
من همان ناخدایی تک چشم پای چوبی ام
که صندوق گنج را رها کردم وسط هیچستان !
من کجا و عمق اقیانوس کجا . . .
حالا وسط گم شدن این کوچک و بزرگ آرزوها ؛
یکی شنیده و
آمده
یمانی شده ععمق این دریا
و به گمانم جسارت است تنها جواب یک کامنت دادن برای قدمش!
باید شد آرزوها نوشت به قلم دیکنز
یا اعترافات روسو
شایدم چند جلد کلیدر!
یک پست که جسارت است . . .
: بانو شما ببخش جسارت قلم را + پنجم شهریور ۱۳۹۶| |..ستـــاره رایــــ ـکا...| |
: بانو شما ببخش جسارت قلم را + پنجم شهریور ۱۳۹۶| |..ستـــاره رایــــ ـکا...| |